Rizoktonioza ziemniaka: jakie są objawy?

Twarde, nieregularne czarne strupki (sklerocja) na skórce bulw, które wyglądają jak ziemia, ale nie dają się zmyć; miąższ pod nimi jest zdrowy, a strupki dają się zdrapać. Czerwonobrązowe zapadnięte zmiany na podziemnych częściach łodyg i stolonach; kiełki mogą zamierać przed wschodami, zostawiając luki w rzędzie. Górne liście zwijają się ku górze i mogą przybierać fioletowe zabarwienie; na łodygach mogą tworzyć się małe bulwy nadziemne. Zniekształcone bulwy i jest ich mniej tam, gdzie stolony są obrączkowane.

Rizoktonioza ziemniaka: jak zwalczać?

Zwalczanie ekologiczne: Wymieszaj z glebą 3–5 cm kompostu, co zwykle ogranicza chorobę. Wykopuj ziemniaki zaraz po dojrzeniu — po zamarciu naci strupków szybko przybywa. Po zbiorze usuń resztki roślin, bo grzyb na nich zimuje; kompostuj je na gorąco lub wywieź. Zwalczanie chemiczne: Zaprawianie sadzeniaków fludioksonilem i zastosowanie azoksystrobiny w bruzdę przy sadzeniu, jeśli są dopuszczone do użytku amatorskiego; ograniczają chorobę, ale niewiele pomagają na silnie zakażonej glebie. Przestrzegaj etykiety.

Rizoktonioza ziemniaka: jak zapobiegać?

Sadź kwalifikowane sadzeniaki bez czarnych strupków na skórce; nie ma odmian odpornych. Sadź w ciepłą glebę (powyżej 8 °C), niezbyt głęboko, i obsypuj stopniowo; podkiełkowanie sadzeniaków w cieple przyspiesza wschody. Nie uprawiaj ziemniaków w tym samym miejscu przez co najmniej 3 lata i wykopuj samosiewy ziemniaków. Nie podlewaj zbyt obficie na początku sezonu — zimna, mokra gleba sprzyja grzybowi.

Rizoktonioza ziemniaka: jak rozpoznać i zwalczać

Choroba

Rizoktonioza ziemniaka: choroba roślin. Dotyczy: ziemniak. Twarde, nieregularne czarne strupki (sklerocja) na skórce bulw, które wyglądają jak ziemia, ale nie dają się zmyć; miąższ pod nimi jest zdrowy, a strupki dają się zdrapać.

Sprawdzono ze źródłami: 2 października 2026

W skrócie

Rodzaj	Choroba
Pilność	średnia — plan zabiegów zaczyna się następnego dnia
Rośliny, których dotyczy	1
Rodziny roślin	Solanaceae
Opisane objawy	4
Metody zwalczania	ekologiczne i chemiczne (3 zabiegi ekologiczne, 1 chemiczny)
Sposoby zapobiegania	4
Źródła	10

Rizoktonioza ziemniaka: objawy

Twarde, nieregularne czarne strupki (sklerocja) na skórce bulw, które wyglądają jak ziemia, ale nie dają się zmyć; miąższ pod nimi jest zdrowy, a strupki dają się zdrapać.
Czerwonobrązowe zapadnięte zmiany na podziemnych częściach łodyg i stolonach; kiełki mogą zamierać przed wschodami, zostawiając luki w rzędzie.
Górne liście zwijają się ku górze i mogą przybierać fioletowe zabarwienie; na łodygach mogą tworzyć się małe bulwy nadziemne.
Zniekształcone bulwy i jest ich mniej tam, gdzie stolony są obrączkowane.

Rizoktonioza ziemniaka: zwalczanie

Zwalczanie ekologiczne

Wymieszaj z glebą 3–5 cm kompostu, co zwykle ogranicza chorobę.
Wykopuj ziemniaki zaraz po dojrzeniu — po zamarciu naci strupków szybko przybywa.
Po zbiorze usuń resztki roślin, bo grzyb na nich zimuje; kompostuj je na gorąco lub wywieź.

Zwalczanie chemiczne

Zaprawianie sadzeniaków fludioksonilem i zastosowanie azoksystrobiny w bruzdę przy sadzeniu, jeśli są dopuszczone do użytku amatorskiego; ograniczają chorobę, ale niewiele pomagają na silnie zakażonej glebie. Przestrzegaj etykiety.

Informacje poglądowe, bez gwarancji. Przeczytaj etykietę każdego środka i stosuj się do niej: dawka, bezpieczeństwo i okres karencji przed zbiorem.

Rizoktonioza ziemniaka: zapobieganie

Sadź kwalifikowane sadzeniaki bez czarnych strupków na skórce; nie ma odmian odpornych.
Sadź w ciepłą glebę (powyżej 8 °C), niezbyt głęboko, i obsypuj stopniowo; podkiełkowanie sadzeniaków w cieple przyspiesza wschody.
Nie uprawiaj ziemniaków w tym samym miejscu przez co najmniej 3 lata i wykopuj samosiewy ziemniaków.
Nie podlewaj zbyt obficie na początku sezonu — zimna, mokra gleba sprzyja grzybowi.

Rizoktonioza ziemniaka: których roślin dotyczy?

Rizoktonioza ziemniaka: 1 roślina na liście; ma poradnik i należy do 1 rodziny.

Solanaceae

ZiemniakSolanum tuberosum

Szkodniki i choroby według roślin

Ziemniak

Rizoktonioza ziemniaka: co jeszcze atakuje te same rośliny?

Czarna nóżka ziemniaka (Choroba, 1 wspólna roślina): Na początku sezonu niektóre łodygi są skarłowaciałe i bladozielone lub żółte, z żółtymi liśćmi.
Roztocz szklarniowy (Szkodnik, 1 wspólna roślina): Nowe liście są skręcone, stwardniałe i zdeformowane, z brązowiejącą spodnią stroną; roztocza są zbyt małe, by zobaczyć je bez powiększenia.
Pędraki (Szkodnik, 1 wspólna roślina): Grube, wygięte w kształt litery C, kremowobiałe larwy z brązową głową i trzema parami nóg z przodu ciała, w glebie wokół korzeni; długości do 18–30 mm w zależności od gatunku.
Stonka ziemniaczana (Szkodnik, 1 wspólna roślina): Owalne, żółtawe chrząszcze długości około 1 cm z dziesięcioma czarnymi paskami na pokrywach.
Parch zwykły ziemniaka (Choroba, 1 wspólna roślina): Brązowawe, szorstkie, korkowate plamy na skórce bulw ziemniaka, płaskie lub lekko wypukłe.
Alternarioza (Choroba, 1 wspólna roślina): Brązowe do czarnych plamy najpierw na dolnych, starszych liściach, z koncentrycznymi pierścieniami jak tarcza strzelnicza i żółtą otoczką; liście z plamami żółkną i opadają.

Źródła

Dane sprawdzone w tych źródłach.